Stanisław Cat Mackiewicz - Historia Polski od 11 listopada 1918 do 17 września 1939 zakończenie, Polityka, ...

[ Pobierz całość w formacie PDF ]
Historia Polski od 11 listopada 1918 do 17 września 1939 - Stanisław Cat-Mackiewicz
Nie prosiliśmy o zawieszenie broni nigdy – biliśmy się, bijemy i bić się będziemy
(Tekst stanowi zakończenie
"Historii Polski od 11 listopada 1918 do 17 września 1939"
)
Książka ta nie jest propagandą ani dla swoich, ani dla obcych. Wykazywałem w niej
wszystkie nasze błędy, wady, nie pudrowałem ropiejących ran – wskazywałem winnych.
Ale historia jest sztuką wielkich porównań. Pisałem o błędach Becka. Były one duże. Ale
o ileż mniej przyczyniły się do katastrofy wywołania nowej wojny od polityki Lloyda
George'a, po ukończeniu tamtej zwycięskiej wojny, od polityki Brianda zbliżenia
z Niemcami, od niemocy Francji i Anglii w powstrzymywaniu Niemiec od uzbrajania się
wtedy, gdy one uzbrojone jeszcze nie były, od braku siły i decyzji do zatamowania fali wtedy,
gdy nie miała ona jeszcze charakteru lawiny i kataklizmu.
My, Polacy, co innego wnieśliśmy do wojny niż Czesi, niż Francuzi. Nie mieliśmy
Hachy, nie oddaliśmy broni i fabryk amunicji, za to prześladowani jesteśmy przez Niemców
więcej niż Czesi.
My, Polacy, walczyliśmy inaczej niż Francuzi. Gdybyśmy mieli więcej broni,
lepszych kierowników państwa, może byśmy walczyli o tydzień, nawet o miesiąc dłużej. Ale
ulec
w walce z Niemcami i Rosją musieliśmy. W pierwszym dniu wojny byliśmy w położeniu
gorszym, aniżeli Francja dnia 17 czerwca 1940 roku, wtedy, gdy prosiła Niemców
o zawieszenie broni. Bo Francja jeszcze wtedy miała ogromne imperium kolonialne, miała
siły na długoletnią wojnę z Niemcami. A my nie prosiliśmy Niemców o pokój ani dnia 30
sierpnia 1939 roku, kiedy jeszcze drogą dużych ustępstw można go było uzyskać
na warunkach o wiele lepszych, niż je uzyskał Pétain i Laval, ani dnia 5 czy 8 września, gdy
nasza armia była rozgromiona, Polska skrwawiona, honor ocalony. Nie prosiliśmy
o zawieszenie broni nigdy – biliśmy się, bijemy i bić się będziemy.
Czytałem tu w Londynie zdanie księcia Bedford, że my Polacy wciągnęliśmy Europę
w wojnę o Gdańsk i autostradę, które słusznie się Niemcom należały. Nieprawda! Gdybyśmy
związali się wobec Niemiec obietnicą neutralności w czasie tej wojny, to los nasz byłby taki,
jaki teraz jest Słowacji i tylu innych krajów, los nikczemnie kupionego zdrowia
w półniewolnictwie. My, Polacy, jesteśmy wielkim altruistą obecnej wojny; poświęciliśmy się
za innych, odebrano nam kraj, zrobiono z nas niewolników – ale tej historycznej prawdy nikt
nam nie odbierze.
Żołnierz nasz bił się wspaniale. Sczerniałe szkielety domów Warszawy, armaty, które
huczały na Helu, beznadziejne walki partyzanckie, stanowią przykład o wiele ponad cnotę
żołnierską wybiegający. Tu już nie powinność żołnierska, tu już grało bohaterstwo
rozpaczliwe.
Za żołnierzem stało całe społeczeństwo, kobiety, dzieci – dzieci przede wszystkim.
Polska jest krajem bohaterskich dzieci.
Stanisław Cat Mackiewicz
[ Pobierz całość w formacie PDF ]