strzelba gladkolufowa Mossberg - wyd.II , ochrona, licencja pracownika ochrony, Licencja Pracownika Ochrony - ...

[ Pobierz całość w formacie PDF ]
Szkoła Policji w Katowicach
Strzelba gładkolufowa kaliber 12/76
Mossberg – wyd. II
Opracowanie:
asp. szt. Waldemar śółtaszek
mł. asp. Ryszard Lorkowski
Zakład Wyszkolenia Specjalnego
Wydawnictwo
Szkoły Policji w Katowicach
2009
2
Ó
Wszelkie prawa zastrzeŜone – Szkoła Policji w Katowicach 2009
KsiąŜki nie wolno reprodukować (adaptować) ani w całości, ani w części, niezaleŜnie od
zastosowanej techniki (druk, fotografia, komputer, kserograf, fonografia itd.), bez pisemnej zgody
Wydawcy.
Druk i oprawa: Szkoła Policji w Katowicach
3
SPIS TREŚCI
Wstęp
5
1.
Właściwości bojowe i przeznaczenie
7
2.
Dane taktyczno-techniczne
7
3.
Podstawowe mechanizmy i zespoły
7
4.
Zapis kalibru
8
5.
Znaczenie zapisu kalibru
10
6.
Przyrządy celownicze
11
7.
Opis zespołów
11
8.
WyposaŜenie
15
9.
Częściowe rozkładanie
15
10.
Ładowanie
16
11.
Rozładowanie broni
17
12.
Zacięcie
18
13.
Czyszczenie i konserwacja
19
14.
Przygotowanie do strzelania
21
15.
Amunicja kal. 12/70 do strzelb gładkolufowych
25
Literatura
29
4
5
WSTĘP
Celem opracowania jest dostarczenie słuchaczom skompensowanej wiedzy na
temat broni gładkolufowej typu „MOSSBERG” kaliber 12/76.
Broń ta wprowadzona została na wyposaŜenie polskiej Policji w 1994 roku. Od
tej pory zdobywa coraz większą „popularność”. Specyfika jej budowy umoŜliwia
strzelanie róŜnymi rodzajami amunicji, co wpływa na szeroką gamę zastosowań
omawianej jednostki broni. Wprowadzenie jej w znaczący sposób wzmocniło siłę
oddziałów zwartych, głównie podczas przywracania zakłóconego ładu i porządku
publicznego, poprzez stosowanie amunicji gumowej oraz moŜliwości pokonywania
przeszkód technicznych i unieruchamiania pojazdów.
Najpopularniejszym rodzajem powtarzalnych strzelb gładkolufowych są
modele pump-action, w których zapas nabojów mieści się w magazynku rurowym,
ułoŜonym równolegle pod lufą. Przeładowanie odbywa się przez przesunięcie
ruchomego czółenka do tyłu i do przodu, ruchem przypominającym pompowanie.
Powstały równieŜ modele samopowtarzalne, w których, jak w karabinach
automatycznych, wystarczy ręcznie przeładować przed pierwszym strzałem,
a następne odbywają się automatycznie. Pomijając brak psychologicznego efektu, ich
wadą jest przede wszystkim to, Ŝe przy stosowaniu róŜnorodnej amunicji, o róŜnej
masie ładunków prochowych (np. gazowej na zmianę ze śrutową i kulową) róŜne
poziomy ich ciśnienia mogą po którymś strzale nie zapewnić właściwej energii do
poprawnego przeładowania broni. W związku z tym pojawiły się takŜe modele,
w których bardzo łatwo przejść z działania automatycznego na ręczne „
pompowanie
”.
Oprócz strzelb z klasycznym, stałym magazynkiem rurowym pod lufą, powstały
równieŜ zasilane z magazynków wymiennych.
Do najbardziej rozpowszechnionych strzelb w zastosowaniu pozamyśliwskim
naleŜą te kalibru 12 – ale nie milimetrów. Tradycyjnie bowiem w broni myśliwskiej
kaliber wyraŜa się za pomocą tzw. wagomiaru kulistego pocisku ołowianego, tzn.
liczby kul o średnicy przewodu lufy, jaką moŜna wykonać z jednego funta
angielskiego (1Ib =0,45359 kg) czystego ołowiu. I tak kaliber 12 nie oznacza, jak
w innej broni, średnicy lufy rzędu 12 mm, lecz to, Ŝe do broni o tym kalibrze moŜna
[ Pobierz całość w formacie PDF ]